PL * BLOG

BLOG

April 2nd, 2010 (Friday)
in Genua

Einde

Het is voorbij. Afgelopen dinsdag was de verdediging van mijn proefschrift, en die is goed (molto buono, aldus de commissie) verlopen. Vanaf nu is het dus officieel dr. Baljon. Met de afronding van het promotie onderzoek komt ook een einde aan de drie jaar in Italie.

Afgezien van de dag van de verdediging zelf, was het prachtig weer dus er worden nog een paar laatste goeie herinneringen gelegd en dan morgen terug. Gisteren hebben we met 6 collega's de titel gevierd in een bar met uitzicht over een woeste middellandse zee: een uitzicht dat nooit went. Geheel volgens de gebruiken van het land hadden we tientallen kilo's eten teveel gekookt. Ik ben dankzij die kookdag gelukkig behalve expert in bioengineering, ook terzake kundig in pasta frolla, voor crostata bodems.

Nu is het dus weer terug naar het leven van alledag, in Amsterdam en Groningen. Voorlopig dus het laatste berichtje hier, in de hoop dat ik mijn trouwe lezers weer vaak genoeg te zien krijg om ze op de hoogte te houden.

On July 15th, 2010 (Thursday), Bart Beukers wrote: He PL, zag ik je nou gister bij je moeder in de Kijk in 't Jat binnenstappen?

February 7th, 2010 (Sunday)
in Pasadena

Superbowl

Vanmiddag om 3.30pm begint de superbowl. De winnaars van de twee football sub-competities, of conferences. De TV coverage is begonnen om 6 uur vanochtend. Hoewel bijvoorbeeld de Champions League finale ruimschoots beter bekeken wordt, is de Superbowl met afstand het grootste commerciele succes; voor de zomerspelen en het WK voetbal (misschien dat ze de laatst genoemden verdisconteren naar het aantal dagen). Ik begrijp de cijfers niet helemaal, maar het feit dat 51% van de kijkers de TV commercials belangrijker vindt dan de wedstrijd kenschetst de situatie. Dan heb je je publiek goed onder de duim.

Ik heb helaas geen Colts jersey kunnen scoren; de koffers zijn al ruimschoots vol genoeg. Maar desalnietemin ga ik naar een mexicaanse toko waar ze buffalo wings en bier hebben. Ik ga ruimschoots op tijd een tafel regelen, en mijn uitgeprinte manuscript (103 paginas) corrigeren.

February 1st, 2010 (Monday)
in Pasadena

De laatste loodjes

Het einde komt in zicht. Of liever gezegd, het licht aan het einde van de tunnel komt met sneltrein vaart op me af. De afgelopen twee weken is het begeerde eindresultaat voortdurend binnen handbereik maar bij ieder 4-uur durend experiment gaat er iets mis. Leer ik iets waarvan ik niet wist dat ik het nog niet kon. Moet ik in het donker iets repareren waarvan ik niet wist dat het stuk kon.

Des avonds en ochtends groeit het proefschrift gestaag in volume naar inmiddels bijna honderd pagina's. Helaas groeit het to-do lijstje ook gestaag in volume. Dit terwijl het onvoorstelbaar is dat ik over twee weken mijn laatste nacht in cali tegemoet ga. Morgen ga ik postertjes plakken met huisraad en auto's te koop. Dat laatste is nog een kleine kopzorg, aangezien het aanprijzen van het surfmobiel me in een ethisch grijs gebied voert. Het huisraad zal wel goed komen; alles is ikea, en alles gaat voor 60% van de catalogus waarde.

Op de valreep probeer ik nog de laatste lacunes in mijn LA ervaring te vullen: vorige week het Getty center met Netherlandish art, deze week Rodeo Drive en een bezoekje aan het auto-wegsleep-station. Hoewel Las Vegas nog op het lijstje prijkt moet dat vermoedelijk wachten op een volgend bezoek. Dat gezegd kan ik natuurlijk niet beloven dat als de Nature of Science data gemeten is, ik dan niet een enkeltje Vegas-LA boek en de Corolla naar zijn laatste bestemming in Nevada rijd: de sleuteltjes op rood à la James.

January 11th, 2010 (Monday)
in Pasadena

Sport in de VS

Sport kijken in de VS is een belevenis die aanspreekt aan de wetenschapper van binnen. De aanleiding om dit afgelopen zondag eens nader te inspecteren was al minstens zo interessant; een bezoek aan de tot nu toe meest hippe club in West Hollywood, Beverly Hills. Het publiek was wat je mag verwachten na het zien van Melrose Place en 90210. Tot ieders verbazing geen entree, maar de drankjes dan wel weer vanaf $14. Op de dansvloer was het eigenlijk tamelijk leeg; iedereen van enige status stond in de booths of op de booths te dansen, temidden van mooie mannen in leren jasjes en mooie vrouwen in, uhm, gemakkelijke danskleding. Er kon gewoon gerookt worden binnen, mits je tussen de rich-kids stond, eenmaal zelfs gras roken. Je drinkt uiteraard niet per glas in zo'n booth, maar per fles. Voor wie literflessen Grey Goose Vodka of Bolinger champagne bestelde rukte een 6-tal obers uit met vuurwerk in hun handen om de fles ter plaatse open te maken. Het voelde haast alsof wij er op de dansvloer als een soort decor bij stonden ter vermaak voor de echt belangrijke lui.

Maar goed, van een avond in de Guys and Dolls kwam een ochtendlang sport kijken. De statistieken zijn zo uitgebreid, en iedereen is er zo aan gewend, dat ze simpelweg de -wat ik vermoed zijn- ratios van winnen, verliezen, gemiddelde pass lengtes, gevangen versus niet-gevangen etc. geven. En het publiek begrijpt dat. Gelukkig begint dat begrip bij mij een beetje te komen. Zo heb ik de pot met de snelste touchdown score gezien en de op één na hoogste totale score. Allemaal veelbelovend voor de grote dag, 7 februari: de Super Bowl in Miami.

January 2nd, 2010 (Saturday)
in Pasadena

Nieuwjaar

De beste wensen aan al mijn trouwe lezers, om te beginnen. Afgelopen maandag ben ik thuisgekomen en de jetlag viel reuze mee. Toch was het handig als excuus om oud & nieuw, of NYE zoals dat hier heet, niet te uitgebreid te vieren. Tot 20u op kantoor en daarna lekker onder de wol. Om 24u nog even wakker gebeld door de vrouwen in mijn leven en dan in één ruk door naar de Amerikaanse festiviteiten voor het nieuwe jaar. Daar kom ik zo op.

Nog even over dat oud & nieuw hier: vuurwerk ist verboten! je hebt een vergunning nodig. Ik hoef jullie er niet op te wijzen dat het legaal is om vuurwapens af te vuren, wat kennelijk dus ook veel gebeurd. Er waren wel wat aftel partijtjes maar niet in Pasadena. In Pasadena was wel een heel leger campers op de been die vanaf de ochtend van donderdag 31 december met stoel en dekentje aan de kant van Colorado Blvd zaten. U denkt: dat is een ongebruikelijk inluiden van het nieuwe jaar. En dat klopt.

Zij campeerden daar omdat op de ochtend van 1 januari hier de Rose Parade is. Vanaf 8 uur rijden er praalwagens, en vanaf 6am wordt dat voorbeschouwd. Dit laatste voor onze vrienden aan de oostkust waar het dan 9am is. Ik moest dus om 6.30 uit mijn bed om dit spektakel te aanschouwen. Eerst een traditioneel 'recovery ontbijt' -niet dat iemand gedronken had de avond ervoor- met Mimosa's en een vette bek van Gorilla bread (boter, deeg, meer boter, suiker en roomkaas). Daarna konden we het terras op om zonder twijfel de meest indrukwekkende praalwagens ooit te zien. Onbetwiste winnaar was het vliegende vliegtuig van gele bloemen met een rookspoor van witte bloemen dat door een schuur van rode bloemen trok. Deze praalwagens werden afgewisseld met marching bands die stuk voor stuk groter waren dan elke marching band die ik ooit gezien had.

Om deze Americana Erlebnis compleet te maken heb ik daarna mijn eerste volledige Football wedstrijd gekeken: The Rose Bowl tussen de twee Universiteits Football teams die respectievelijk de 'Big 10' en de 'Pacific 10' competitie hebben gewonnen. Er zijn allerlei parallel competities, en deze twee zijn traditioneel de beste. Traditioneel als in: lang niet meer zo onbetwist als vroeger. Een 'Bowl game' is een soort finale die na afloop van de football competities wordt gespeeld en daar zijn er inmiddels velen van. Deze Rose bowl is de oudste in universiteits football en wordt altijd in Pasadena gespeeld; behalve in het seizoen na Pearl Harbor toen ze bang waren voor grote massa's Amerikanen dicht bij elkaar. Kortom, een ad-hoc angst (gegrond of niet) voor aanslagen is in Amerika van alle tijden.

< home