Ski film
Videocursus italiaans
De tweede is wat meer 'touristen' Italiaans, maar heeft ook geen andersoortige pretenties. Uiteraard worden beiden pas aan het eind werkelijk interessant.
Een nieuw skiseizoen
Cervinia-Breuil ligt onder de Matterhorn (Monte Cervino). We zijn er twee keer geweest, december en januari. Een prachtig en groot gebied, met in deze periode weinig mensen. Je kunt over de pas naar Zwitserland, Zermatt. Nadeel is dat van de 5 dagen ik Zermatt nu al 3 dagen volledig gesloten heb gezien.
Foto rechtsonder vanaf de Piccolo Cervino aan het eindpunt van de hoogste kabelbaan van Europa. Linksonder de twee snowboard dudes die meewaren of liever: waar ik mee mee was. Ook is er in Cervinia een hippe disco. Zo kon ik voor het eerst genieten van het echte après skien.
In het eerste weekend van Januari zijn we met de vier huisgenoten samen naar Pila gegaan, met de bus in een dag op en neer: 5:30 op en 20:00 uur thuis. Je kijkt uit over Aosta en de Zwitserse alpen.
Tenslotte zijn Charlotte en ik in de derde week van Januari naar Alagna (niet Alanya, Turkije) gegaan. We sliepen in een hut op de berg op 2800m. Heul stoer.
Het gebied is prachtig met betrekkelijk stijle pistes. Het weer zat alleen een klein beetje tegen qua sun-tan krijgen. Het was wel sweet om een beetje te leren off-piste skien op de pistes.
Meer volgt, maar voor nu weer even gewoon hardlopen en squash.
Einde skiseizoen...
Dit filmpje is geschoten in Axamer Lizum, hartstikke fijn gebied; weinig mensen, nog minder pistes. We hadden één dag mooi, en één dag slecht weer. Filmpje uiteraard geschoten op dag 2. Maarr op dag twee dus wel tiefschnee, niet dat ik daar iets mee kan. Voordeel is wel dat je dan aan het eind van de dag tenminste zeker weet dat de bindingen losschieten als je valt -of als je 10 keer valt, en dat er de komende jaren nog wat te leren valt. Niet dat er aan mijn Deutch-grundliche Fischer bindingingen getwijfeld werd natuurlijk.
Nog wat foto's uit Axamer Lizum (bij Innsbruck).
Boven: Groepsfoto met de skileraar (Joep) en de luxueuze bruidsuite vriendelijk ter beschikking gesteld door de plaatselijke hotel houders.
Onder: Uitzicht vanaf het eindpunt van de Damenbahn over het eerste stuk van de Damenabfahrt. Axamer Lizum was 'home of the olympics' ergens eind jaren 70 en alle pistes heten dus naar het onderdeel wat erop verskiet is.
In Courmayeur waren we met een flinke groep collega's. Onder een groepsfoto en Pieter Laurens aan de Grolla (eoa. magisch mengsel van koffie, alcohol, likeur en sterke drank).
vlnr. Luca, Anja, Michela, ik, Eleonore, Ale, Mariagrazia, Mauro en Nori.
De grolla was het sluitstuk (afgezien van de grappa en amaro) van het diner op de berg, zie ook het zoveelste Blog-item over eten.
Skien in Limone...
Vandaag ben ik wezen skien in Limone. Een vet gebied, stukje moeilijker dan Pila (stijler, met hobbels). Gelukkig had ik me helemaal suf gestaard op de 'Learn to Ski' filmpjes (zie hier). Hoewel het weer nog beter had gekund was het een perfecte dag. Veel verse sneeuw, mooie parcours (zie hier), weinig mensen.
Boven het 'basiskamp': Limone 1400. Hiervandaan vertrekken de liften naar boven en naar de andere aanpalende skigebieden Limone en Limonetto.
Zo'n uber-vakantie-van-een-dag (onthouden voor galgje) behoeft een vervolg. En bij voorkeur binnen een week. Enfin, ruim 5 dagen later zaten we met een delegatie van de vakgroep in de wagen naar Vernante (de geboorteplaats van de tekenaar bij het eerste boek van Pinocchio) vlak bij Limone. 's Avonds alvast de ski's gehuurd (Nordica Gran Sport S9) om de volgende ochtend direct aan de slag te kunnen. Hieronder de groep:
Zoals je ziet was het weer beduidend beter. De kennismaking met rijen bij de lift was de moeite niet echt waard, maar het hoort er zeker bij. Na twee dagen had ik het voordringen aardig onder de knie. Bovenaan zo'n lift is het uitzicht dan ineens heel anders dan de week daarvoor.
Op de foto boven zie je onderin het dal het dorp Limone. De piste loopt helemaal tot in het dorp (Olympia, zie hier). Iets meer in actie onderstaande foto van Noriakki en mij bovenaan de lift.
Op zondag kwamen Sergio (mijn professor) en zijn skiende kinderen ook naar Limone. Daar hebben we de hele dag samen mee geskiet. Al snel werd duidelijk dat ik meer te leren had van hen dan alleen Neuroengineering. Blij dat dat op de groepsfoto niet zo duidelijk is. Alleen de missende zonnebril verraadt me. (vlnr. Valentina, ik, Sergio, dochter Anna, Paolo en Noriakki)
Ik ga natuurlijk niet alleen met collega's maar ook met huisgenoten en aanhang. Hieronder vlnr. Andrew (huisgenoot, postdoc aan IIT) en Arjen (PhD aan IIT) en ik (PhD aan universiteit).
En met de twee buitenlanders in omgekeerde volgorde:
Zingen in het koor...
Het Volkslied, op een andere melodie:
En nog twee 'Brani':
Ik hoop dat het niet al te duidelijk is dat ik geen klap begrijp van wat ik zing. Wat ik wel begreep is dat 'La memoria di Micca e Balilla' gaat over ene 'Balilla' die met blote hand een rotsblok over een stadsmuur slingerde (David stijl) tijdens een belegering.
(Classical) music performances
Though I have not actually done it, I am certainly planning to become a regular at the local 'Carlo Felice' theater. The low prices for under-26-ers remove any reason not to go; for only €23,10 or €17,85 you have a place in the platea or galleria respectively.
Memorable Quotes (ofwel: handige aforismen en zegswijzen)
"The wolf never worries in how many the sheep might be"
"If wishes were horses, we'd be knee-deep in shit", Rocket Romano (MD)
"The only way to bag a classy lady is to give her two tickets to the gun show", Ron Burgundy
"wily bons vivants [in continental europe] have tended to cite the idea of 'quality of life' to excuse slower economic growth", The Economist
"[The] study [of consciousness] has remained fodder for the rambling final chapters of cognitive-science textbooks and those at the dusky end of distinguished scientific careers. Few have dared take it on without a tenured position under their belts and a Nobel-prize medal around their necks", The Economist